Sunday, June 7, 2015

उमेद

ठरवल तर बघ दिसतो तसा चंद्र ही सुंदर
पण तुला ठाऊक आहे ना,आहेत  तिथे डोंगर अन् विवर

"रित्या" पेल्याच दुःख वाचलय आपण
"भरला" अस त्याला कित्येकदा म्हटलय आपण
तू बघणारच नाहीस पेल्याकड, अशी पण येईल सर ।।

या जीवनाने कधी शिकवले का नियम
आजच का मग रडायच जर दिला थोडा "गम"
तू तुझ्या सोबत आहेस! कुणीही नसलं तर ।।

वाट कठीण असली तरी वाट आहे ना
थकलीस आज पण वाटेवरून जात आहेस ना
ठेव विश्वास, जसा असतो रात्रीचा पहाटेवर ।।

मला सुचलेले हे दोन बोल
ठरलेत तुला आधार देण्यास जरी फोल
उमटेल ना एक स्मित तुझ्या ओठांवर ।।

अमित जहागीरदार
५ जुन २००८

Saturday, June 6, 2015

राहिलेल जगणं

राहिलेल जगणं

माझं दुःख माझे अश्रू
माझं मन कस सावरु

मोकळं करायला गेलो
ज्याच्या जवळ मन
तो वाहतोय त्याहीपेक्षा
जड दुःखाच सरण

सगळेच बुडालेले अश्रूंमधे
कर्णकर्कश्च आवाज रडण्याचा
पाणीही तसेच खारट
दुःखाचा फक्त  वेगळा साचा

मी धापा टाकत मग
रमलो थडग्यांच्या बागेत
वाटले ईथेच घेता येईल
स्वताःला अश्रूंसह कवेत

वाटले ईथे मिळेल
थोडा एकांत थोडी निरवता
पण साला नशीब !!!
तिथेही ऐकू एक हुंदका आला

थडग्यातल्या आवाजाला म्हटले
बाबा रे तू का रडतोस ?
तुझं तर दुःख सुख सगळंच पुरून गेल !!
"रडत राहीलो जन्मभर अन् आज उमगलय
जगणं राहून गेल
जगणं राहून गेल "

अमित जहागीरदार
१६ अॉक्टो २०१४
सकाळ ५.५०

Thursday, April 2, 2015

आपण सारे अर्जुन

आपण सारे अर्जून

भार होतो चुकांचा
अंग आता जीर्ण झालय
आयुष्य बाकी समसमान जरी
जगणं मात्र पूर्ण झालय

देहाचे लाड करता करता
मनाचा होत आलाय चोथा
ऐकले त्याचे कित्येकदा
त्याची अपूली भलतीच गाथा

सांभाळता यांना मलाच
माझा यावा थकवा
अंधार दाटावा भोवताली
अन् मीच मिटवावा दिवा

वाटले मीच माझ्या वाटेत
काटे पेरले होते
पाहायचे स्वप्न जगण्याचे पण
वेध थडग्याचे लागले होते

श्वासांचा ईतका तिटकारा
नव्हता कधी आला मला
त्यांनीच का आजवरी
जगवला मला ??

प्रश्न झाले भोवताली
बाजार भरवला प्राण अर्पून
कृष्ण सोबती नसणारे
आपण सारे अर्जुन

-अमित जहागीरदार
६ मार्च २०१५
चेन्नै-पूणे फ्लाईट (३६,००० फूट)

Title Credit - व पु

वादळ

वादळात मी उभी एकटी
आधार मला माझाच नाही
तू दिसतोस उभा समोर
प्रश्न घेवून काही ||

मी दिल्याघेतल्याचे मोजलेच कुठे
फुललाच नाहिस तू
मन तुझे कोमेजलेच कुठे
घेवून आलास न विसरता हिशेबाची वही ||

ते दोन श्वास हरवलेले माझे
ओठातले गाणे
स्वरहिन अन् विरलेले माझे
हाती माझ्या फक्त वीण राही ||

का असा तू कोरडा भिजतो
गाठ जन्माची अन्
पहील्या मिठीत थिजतो
खुणावतात तुला फक्त दिशा दाही ||

यश मिळो तुला तुझे भाग्यातले
आकांक्षा पुर्ण अन्
चिंतेन की व्हावो तुझे भले
हेच स्वप्न मन माझे पाही ||

अमित जहागीरदार
३ एप्रिल २०१५

Sunday, March 29, 2015

रडणे

आज रडावेसे वाटते पण
अश्रूंची साथ नाही
चालायचा मार्ग आयुष्याचा पण
हाती कुणाचाच हात नाही ||

मी तुझ्या जवळ आहे
हा नुसताच आवाज सोबतीला
मी पूसले देखील नाही
"येतेस ?" असे तिला
ती हो म्हणाली की नाही
हा प्रश्न मनातून जात नाही ||

घोंगावत आले तेव्हा
शपथांचे वारे
साक्षीला होतो चंद्र
अन् नभातले तारे
लपला चंद्र कोठे आता
अमावस्येची आज रात नाही ||

मी माझे म्हटले त्याला
जे नव्हते माझे कधी
वाटते आज का जडली ही
आपले पणाची व्याधी
जो तो अपुल्या दुनियेत
स्थान मला त्या जगात नाही ||

मी गेल्यावरही उगवतील
उद्याच क्षितीजावर दिवस नवे
वाटते गाळावीत माझ्यासाठी
कुणी फक्त दोन आसवे
कुणी थांबावे क्षणभर मजसाठी
ऐवढेही मी मागत नाही ||
आज रडावेसे वाटते पण
अश्रूंची साथ नाही ||

खोल मनात

मी असाच राहतो मुक्त
वादळाने वेढलेला
शांत असतो चेहरा
मनात कलह माजलेला

चांदण्या मोजण्यास जातो
आकाशाला कवेत घेवून
निसटून जाता काही
पाणी येते डोळ्यातून
पुढल्या क्षणी असतो मेरूवरी चढलेला

मलाच मी बघत बसतो
वाटते आता हसु येईल
हसवतो मी सर्वांना
दुःख त्याचे उडून जाईल
रंग असतो मैफलीत माझाच मग उरलेला

अरूणोदयाच्या किरणांनी
उमगते जीवनाचे कोडे
त्याच संध्येला उगाच
वाटे आयुष्य कोरडे
अन् धुंद त्या रात्रीला चंद्र असतो भेटलेला

फुलांच्या बागेत मजला
राख दिसते चहुकडे
वाळक्या पारिजाताचा
गंध धरणीवर पडे
जगण्यावरचा पण विश्वास कधी न ढळलेला

- अमित जहागीरदार
१७ जानेवारी २००५
पूणे

Saturday, March 28, 2015

तशी असावी अपुली प्रीती

जेष्ठाच्या उन्हाने व्याकूळ होवूनी
सरींसाठी आतुरलेली माती
मुग्ध होते गंधाने
तशी असावी अपूली प्रीती ||

पारिजात तो पहाट फुलवी
रोज नवी ती कोमल कांती
जाणूनी तो कोमेजतो
न घ्यावा तो हातावरती
तशी असावी अपुली प्रीती ||

मी तुला पूसावे
तू मला पूसावे
अश्रू येतीलही डोळ्यात कधी
कारण त्याचे न आपण असावे
हात हातातूनी न सूटो
येवोत संकटे किती
तशी असावी अपुली प्रीती ||

मिटेन मी डोळे जेव्हा
आसु न तुझ्या लोचनी यावा
समाधान अपुल्या सोबतीचे
क्षण एकही न जो वाटे विसरावा
एकरुप व्हावे असे
नसावी एकांताची भीती
तशी असावी अपुली प्रीती ||

अमित जहागीरदार
२८ मार्च २०१५
प्रगती एक्सप्रेस