Friday, May 22, 2020

तुला पहिले

तुला पहिले

पुन्हा तेच सूर मी आज छेदिले
तुला पहिले अन सारे गवसले

तू एक वेड- लागले जीवाला
अर्थ नवा  - माझ्या जीवनाचा
मन पाखरू आकाशात भिरभिरले ।

मी रोज तुझ्या आठवणीत न्हातो
क्षण ना असा जो तुझ्याविना जातो
अन रात्रीने आठवणींचे चांदणे बरसवले ।।

हात तुझा हातात घेऊनी
वाटले जावे दूर देशी
सोबतीला तू आणिक जग एक पावलात संपले  ।।


- अमित जहागीरदार

तू सोबत नसतेस ना

तू सोबत नसतेस ना

दिस जातो होवूनी वेडा
तू सोबत नसतेस ना
बंद डोळे करुनी बघितले तर
तूच आता दिसतेस ना ||

                     मंद मंद पहाट होते
                    तुझ्या तनूत गुंग होते
                     बाहुत येवूनी वाटे
                     गंध हे कसे रोजच नवे ?
                    ओठांच्या रंगात रंगुनी
                     पहाटेला तू लाजतेस ना ||

घरात तू असते म्हणुनी
त्यास घर म्हणावे
तू नसतेस घरात
मन माझे सैर धावे
बहरतो कण कण माझा
पाऊस होवूनी बरसतेस ना ||

                     त्या रात्रींचा गडदपणा
                     दाटला श्वासात आपुल्या
                     मंद चांदणेही येवू शकेना
                     आता दोघात आपुल्या
                     श्वास जेव्हा बोलतो अन
                     “मी तृप्त आहे” म्हणतेस ना ||

अमित जहागीरदार
३ फेब्रु २०१०

तुझ्यापासून तुझ्याकडे

तुझ्यापासून तुझ्याकडे

तू येतेस आणि मी मोर होऊन नाचतो
दिसताच तू क्षण ते चातक होऊन वेचतो ।।

दिवसाला उगवण्याच काम तू देतेस
संध्येला उजळण्याचं काम तू देतेस
चांदणे तू रातीचे मी आकाश होऊन सजतो

दवांतली तू नवी पहाट होतेस
फुलांचा सजलेला घाट होतेस
रंग नारंगी नभाचा मी होऊन खुलतो ।।

दुपारच्या उन्हातला तू विसावा
मंद घुंद मोगऱ्याचा तू गारवा
दिस माझा तुझ्यापासून तुझ्याकडे येऊन संपतो ।।
दिसताच तू क्षण ते चातक होऊन वेचतो ।।

अमित जहागीरदार
२५/०४/२०२०
पुणे
(लॉक डाउन मधले पराक्रम)

दोन तीर

दोन तीर

आपण दोन तीर, एकाच नदीचे
भेटण्याच्या ओढीने वाहतो कधीचे ।।

कुठे कुठे गेलो
कसे कसे बुडालो
दिसतो सारखेही अन एकाच रीतीचे ।।

कधी तुझ्याकडे देऊळ
कधी माझ्याकडे वारूळ
कधी लग्नाची सनई तर दर्शन तिरडीचे ।।

दिसत तुला माझ्या बाजूच
दिसत मला तुझ्या कडचं
वाहतात का आपल्यात असावेच रडीचे ।।

भेटण्याची ओढ आहे
विरहाची खोड आहे
मिलन आपले भव्य, होऊन तट सागरीचे ।।

अमित जहागीरदार
०७ एप्रिल २०२०
पुणे (लॉक डाउन )

फक्त मी उरलेच ना

फक्त मी उरलेच ना

धुक्याचे आंदण
आभाळाचे आंगण
भावनांचे दीप लावले
पण अश्रू विझलेच ना ।।

तू येशील ही ओढ
न येण्याची तुझी खोड
मनात किती कलह
जरी मी फ़ुललेच ना ।।

फुलाचे गंध
पानाचे रंग
विविधता भोवती
तूही ते मागितलेच ना ।।

हातातले हात
जन्मांची साथ
किती आणा-भाका तरी
मागे फक्त मी उरलेच ना ।।

- अमित जहागीरदार
   १० ऑक्ट  २०१८
  दु - १. ३० मि

मिठीत तू असतांना

मिठीत तू असतांना

श्वास उष्ण झालेत बाहुत तुला घेतांना
ये कवेत माझ्या दूर अशी जाताना ।।

गंध केसात माळूनी
धुंद मला का करते
स्पंदनांचे गीत तुझ्या वक्षात फुलतांना ।।

कमरेवरी एक तीळ तुझ्या
ओठांची आठवण ती माझ्या
पहिले कित्येकदा  झूरतांना ।।

नसे डोईवर नभ जरी
हात तुझा हातावरी
बंध कोणते मिठीत तू असतांना ।।



तुझ्याच साठी

तुझ्याच साठी

तुझ्याच साठी
तुझ्याच साठी 
आले जुळून सारे काही ।

ती दूर डोंगराची रेघ 
दाटून येती जिथे मेघ 
नदीला त्या तिचे भान नाही ।।

अंगणी सजला मोगरा 
बघून तुला तो लाजला 
गंध तुझा तो स्वैर वाही ।।

दाट सांडला प्राजक्त 
कोवळा अलगद नि मंद 
फुलाला पुन्हा तुझ्या हाती  ।।

डोळ्यात पाहू तुझ्या किती 
हरवतो गवसतो पुन्हा जरी 
सापडते तिथेच सारे काही  ।।

तनूवर रेंगाळणारा वारा 
केसांना तुझ्या कुरवळणारा 
वेडावतो असा फिरून दिशा दाही 

भावनांचे दाटले रान 
कंठाशी साठले प्राण 
ये जवळी : वाट बघवत नाही 

अमित जहागीरदार 
११ मे  २०१९