Saturday, December 24, 2022

भाग्य

भाग्य

हातावरल्या रेषांमध्ये भाग्य अपुले शोधात होतो
उंच भरारी घेता नभी, थडगे अपुले खोदत होतो
आलीत वादळे किती कळले नाही
चित्त माझे जराही ढळले नाही
लाटांना मनातल्या सुनामी होण्यापासून रोखत होतो

मी दिलेत वचन पूर्ण करण्यासाठी
मी बघितले स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी
तुटलेत कधी ते - अलगद पापण्यांनी वेचीत होतो

पुन्हा पुन्हा तुझी वाट पहाणे
न येण्याचे तुझे नवे बहाणे
समजावता मनाला तुझ्यातला "मी" शोधात होतो

मला कळले फक्त तुला देणे
न बघता - किती होते बाकी येणे
तू घेण्याचे आणि मी युगाच्या साथीचा हिशेब मांडत होतो

भोवताली जरी अंधार होता
आठवणींच्या तुझ्या आधार होता
मनात तूच जरी श्वास शेवटचे मोजत होतो

अमित जहागीरदार
६ मार्च २०१९
पुणे

पहिलीच ती सर होती

 पहिलीच ती सर होती 


पहिलीच ती सर होती 

भेटण्यास मला आतुर 

कोरडी मी होते ना 

तू आला घेऊन पूर ।।


बघणे दिसणे पाहणे 

झाले होते नित्यासारखे 

नजर तुझी भिडली 

मी मला झाले पारखे ।।


का वेड लावती जीवा 

का घेते तुझ्याकडे धावा 

फक्त नजरेने झाले घायाळ 

नवीन तुझा काय कावा ?


विळखा तुझ्या हातांचा 

असतो माझ्या तनुवरी 

किमया तुझी न्यारी 

अलगद हलते हनुवटी ।।


ओठांना ओठांचं देणं 

स्पंदनात कण  कण 

पहिलीच ती सर होती 

शान्त झाले रण रण  ।।


अमित जहागीरदार 

२० जून २०२२

न बंध आज मला न प्रश्न आज तुला 

का विचारायचे मग झाल्यात का चुका ?


तुला कळलेच होते 

जीव गुंतला तुझ्यात 

श्वासात तू असते 

मी जोवर हयात 

प्रेम आहेस का ? मग तू विचारते पुन्हा  


नको ते सांगणे 

दुसऱ्याच्या कथा 

मला कळल्या नाही 

तुझ्या काही व्यथा 

प्रेम का विसरते ? झालो का मी परका ?


बोलणे जाड गेले 

तू किती प्रिय आहे 

माझ्यापेक्षा मला 

तू किती स्वीय आहे 

प्रश्न येतोच का मग हा सारखा ?

का विचारायचे मग झाल्यात का चुका ?


अमित जहागीरदार 

१० जून २०२२ 

अलिबाग 

पेटले मनाचे रान

भार हे वाहू किती, बाहुत ना प्राण आता ।।
जाळल्या भावना, पेटले मनाचे रान आता ।।

कुर्सीनात द्या परत मला 
विकला कवडी मोल आम्ही मान आता ।।

फकिरांना वेध सोन्याचे 
वेचणारे झाले इथे आता मग  महान आता ।।

तो वेगळा म्हणून आला 
झाला येऊन असा अपुल्यात समान आता ।।

रंग बघून झेंड्याचे भांडलो 
रंग पहा सांडलेल्या रक्ताचा किमान आता ।।

अमित जहागीरदार 
२२ ऑगस्ट २०२२

रोज आठवून



रोज आठवूनी नाव
तुझे रडणे जमणार नाही
तू गेलास निघून
जगणे उरणार नाही

आठवले ते क्षण
ओले तुझ्या मिठीत झाले
क्षण ते टोचतात पण
दुखणेच कळणार नाही

आकाशाचे प्रेम मी दिले तुला
मी झाले तू -असे व्यापले मला
आज अडकला जीव कुठे
अन गवसणार नाही 

सूर्य तो क्षितिजावरी
वाट तू दूरची
हात हात घेऊनि चाललो
पायात ती रुतणार नाही

अरे काय तुझ्या होत्या व्यथा
घेऊन येतोस नवीन कथा
नादान आयुष्या !!
का छळणार नाही 

७ जानेवारी २०१०
पुणे

नवे नवे दृष्टिकोन

नवे नवे दृष्टिकोन 


भावनांचे डोह फुटलेत 

तू भिजलिस का ?

जगण्याचे बेत झालेत त्यात 

तू दिसलीस का ?


मी दिलेले वचन मजला 

कळले काय होते का तुला 

रिक्त जागा आयुष्यतल्या 

तू भरशील का ??


मी तुझा होतो असा 

पाण्यातला मासा जसा 

श्वास होऊन माझ्यात 

तू भिनलीस का ?


वचनांचे शब्द दोन 

नवे नवे दृष्टिकोन 

निसटले हातातून हात जेव्हा 

तू हसलीस का ??


अमित जहागीरदार 

२३-२४ सप्टें २०२०

Thursday, July 28, 2022

माझा प्राजक्त होतो

माझा प्राजक्त होतो 


दिसताच तू मजला माझा प्राजक्त होतो 

वाहून तुला सारे मी पुन्हा आसक्त होतो 


घेतले श्वास किती 

मोजण्याची ना मती 

तुझ्यात विरून मी असा रिक्त होता 


किती झुरावे तुझ्यासाठी 

किती फुलावे तुझ्यासाठी 

बंधनात अडकून या मी मुक्त होतो 


दिसतो तुझा चेहरा 

बघता आरसा खरा 

रूपात तुझ्या मी आता व्यक्त होतो 


- अमित जहागीरदार 

  २७ जून २०२२