मनाची व्यथा

मनाची व्यथा

प्रचंड एक हुरहूर मी एकटा असल्याची
त्यात एक टोचणी तू समोर स्तब्ध बसण्याची ।।

मी श्वास ओवाळून टाकले तुझ्या दोन डोळ्यांसाठी
डोळ्यांची तुझ्या एकच भाषा जाणीव काही नसल्याची ।।

मी फुलवले लक्ष मोगरे तनुवर तुझ्या स्पर्शांचे
तुला त्याच वेळी वाटते काळजी निर्माल्याची ।।

मी पूर्ण विरून जातो तुझ्या डोळ्यांच्या तेजात
तुला उगाच वाटते भीती वाढणाऱ्या अंधाराची  ।।

तुला जगाची ओढ अन हव्यात इथल्या चाली रिती
मला फक्त तू हवी आणि तहान तुझ्या प्रेमाची ।।


अमित जहागीरदार
७ जून २००१
दु ४.०० 

जीवनाची दिशा

दिशा बदलली जीवनाची
सुटला कसा हात हातातुनी
रंग लागले हाताला जरी
वाट चुकली
फुलपाखरा मागे धावून  ।।


जगण्याचे प्रयत्न इथले
कालच मला गुपित कळले
मी माझा देखील नव्हतो अन्
नात्यांचे बंध एवढे कोरडे

सोबत तशी दोन दिवसांची
नवा प्रवास
मग नवा गडी शोधून ।।

कुणी असतो वेडा बापुडा
कुणाचा येथे व्यर्थ लढा
कुणास दु:ख दिसत हि नाही
आपण का त्यासाठी कुढा ?


व्यथा विना तक्रारीची
संपला रस्ता
मी जातोय थडग्यात झोपूनी ।।
दिशा बदलली जीवनाची
सुटला कसा हात हातातुनी ।।


- अमित जहागीरदार
   २२ एप्रिल २०१६

तू गेल्या पासून

तू गेल्या पासून

दिसताच तू 

मिठीत घेईन 

कुरवाळेन  केस तुझे 

हातात हात घेईन 

डोळ्यात तुझ्या बघत राहील 

आठवणीत तुझ्या गढून जाईन 

तुझे लाडिक चाळे 

बघत वेळ जाईन 

बघता बघता मोहून  जाईन  

पण तरी तू भेट एकदा 

आनंद होईन ते सोड पण 

डोळ्यात पाणी येईन 

कित्येक दिवस झाले,

वर्ष सरलीत,

एक थेंबही रडलो नाही 

तू गेल्या पासून तसा उरलोच नाही 

तू गेल्या पासून तसा उरलोच नाही ।।

- अमित जहागीरदार 

  २२ एप्रिल २०१६

रुसणे …

रुसणे …

हिरमुसलो जरी तुझ्यावरी, तसा रुसलो नाही
चिडलो जरी तुझ्यावरी, तसा दुरावलो नाही
क्षणाचा अबोला, क्षणाचे वादळ
एकही क्षण प्रीतीचा विसरलो नाही ।।

हे भोवतालचे पसारे आणि कामाचे व्याप
रोमांच कधी अंगावरी !कधी भीतीचे थरकाप
भावनांना गंज चढला, मनातुनी कोमेजलो नाही ।।

दिस येतो अन जातो, यंत्रवत मी पाळतो
संध्येला अर्ध्य उत्साहाचे अन उश्याला उमेद घेतो
पण मिठीत आलो तुझ्या कि वाटे मी तसा जगलो नाही ।।

- अमित जहागीरदार
  २६-०३-२०१६
  पुणे 

उमेद

उमेद

ठरवल तर बघ दिसतो तसा चंद्र ही सुंदर
पण तुला ठाऊक आहे ना,आहेत  तिथे डोंगर अन् विवर ।।

"रित्या" पेल्याच दुःख वाचलय आपण
"भरला" अस त्याला कित्येकदा म्हटलय आपण
तू बघणारच नाहीस पेल्याकड, अशी पण येईल सर ।।

या जीवनाने कधी शिकवले का नियम
आजच का मग रडायच जर दिला थोडा "गम"
तू तुझ्या सोबत आहेस! कुणीही नसलं तर ।।

वाट कठीण असली तरी वाट आहे ना
थकलीस आज पण वाटेवरून जात आहेस ना
ठेव विश्वास, जसा असतो रात्रीचा पहाटेवर ।।

मला सुचलेले हे दोन बोल
ठरलेत तुला आधार देण्यास जरी फोल
उमटेल ना एक स्मित तुझ्या ओठांवर ।।

अमित जहागीरदार
५ जुन २००७

जगण्याचे स्वप्न

जगण्याचे स्वप्न

रंग आला आयुष्याला जेव्हा तुला पाहिले
पाहणे नव्हतेच नुसते जगणे आम्हा समजले ।।


नयनात तुझ्या चैतन्य वसते
केशी जाईच सुगंध वेचते
त्या नजरेची धिटाई अन आमचे काव्य घडते ।।

जगण्याचे स्वप्न

स्पर्श तुझा होतो जेव्हा
अर्थ मिळे जगण्याला
चांदण्यांचे आकाश आम्ही बहुवरति पांघरले

तू दिसावी तू असावी
नित्य अमुच्या जवळी
सर्व आकांक्षा लोपल्या मागणे हेचि उरले ।।

तो कटाक्ष चोरटा
त्या गालावरी लटा
तो हात जो दूर करी त्यांने गीत मनात छेडले ।।

दुख  नाहीसे झाले
मनात फुलली फुले
तुज सवे जगण्याचे स्वप्न एक मी पहिले ।।


अमित जहागीरदार
१४ फेब्रुवारी २००५

फुलांची बरसात

फुलांची बरसात

वेड  आम्हा लागले तुझेच गीत गात राहणे
दिवस वाळका तसाच येतो अन काळोखाने रात जाळणे ।।

घन निळे आकाश , लाल झाली किनार
तू दिसली अन छेडली मनाची तार
अन दु:ख विरून गेल हळूच घडले घडले कात टाकणे ।।

तू प्राण होतीस श्वास सगळे चोरले
नयनांनी अपुल्या स्वप्न सुखाचे देखिले
भेटणे क्वचित घडले त्यात मिलनाची बात टाळणे  ।।

आम्ही जिरलो मातीत तिथे तुझा गंध यावा
जगणे शिकवले रंग दिला तूच नवा
जमले का प्रिये तुला डोळ्यातून फुलांची बरसात करणे ।।

- अमित जहागीरदार
  १४ जानेवारी २००५
  पुणे