मज द्यावे कुणी आकाश आणुनी हाती
पंखांचे रंग फुलावे सूर जुळत जाती
मी अचेतन असतो
दूर तुझ्याविना
मनी विचार येई
झंकारती वीणा
चातकाची तहान थोडी चांद थिजतो आकाशी
या देहाचे देणे लावतो
कळते मग मी का जगतो
भास होती तुझेच सारे
गंधात तुझ्या वाहतो
व्यापले मन काळोखाने पेटती जिवाच्या लाख वाती
मज द्यावे कुणी आकाश आणुनी हाती
— अमित जहागीरदार
२ जाने २०२५
पुणे
No comments:
Post a Comment